خطايى ، على اكبر

174

خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين )

و از ادنى ضبط ايشان « 1 » آنكه « 2 » در هيچ قرنى حرامى كسى را كشتن نشنيده‌اند « 3 » [ و قطاع طريق نباشد من كل وجوه . مملكت را از اهل خيانت خلاص كرده‌اند و و حرامى نباشد و دزد اگر پيدا شوند ] جان نبرند . و عجائبات ضبط خطاى [ يعنى ملك چين و ماچين ] از آن بيشتر است كه شرح توان كردن . [ مثنوى ] « 4 » چون‌كه گل رفت و گلستان درگذشت * نشنوى ديگر « 5 » ز بلبل سرگذشت فرد مجموعهء مجموع كمال است كه در وى * ساقى بتوان يافت چو در ساغر ما مى [ و هرچيز كه درين كتاب مذكور شد اكثر را دليل او را و عبرت و حكمت او را گفته آمد ، و اللّه اعلم بالصواب . * * * تمت الكتاب على يد عبد الضعيف سيد على اكبر خطائى فى آخر « 6 » شهر ربيع الاول سنة اثنى و عشرون و تسعمائة بود كه خطائى نامه را تأليف كرد در شهر قسطنطنيه ، و اللّه الموفق و المعين ] « 7 »

--> ( 1 ) - س‌ها : از « و كس » در سر سطر قبل تا اينجا را ندارد ( 2 ) - س‌ها : زيرا كه ( 3 ) - س‌ها : نشنوده‌اند ( 4 ) - س 609 : فرد ( 5 ) - س 609 : زان بشنوى پس ( 6 ) - س 609 : اواخر ( 7 ) - در انتهاى نسخهء 609 آمده است : كتبه درويش احمد .